Best Haru's profile*.:。✿*゚‘゚・✿.。.:* - Love ...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    May 31

    *.:。✿*゚‘゚・✿.。.:* อยู่มหาลัยกุก็อัพได้ *.:。✿*゚‘゚・✿.。.:*

     
     

     

    อ่าไหนๆๆวันนี้ก็ว่างซะเหลือเกินและ

    วันนี้ก็มีเรียนตอน 12.30 อ่ะ แต่นะ

    อายเราดันเสล่อมาตอน ถึงมหาลัย 8 โมงกว่าๆเกือบ 9 โมง

    เห้อเช้าไหมหล่ะทั้งๆที่เรียนเที่ยงนะเฟ้ย

    เด็กมันขยัน 55+ ป่าวหรอกมากับพี่เพื่อนอ่ะวันนี้

    เวลามันเหลือเยอะ เลยมาที่เล่นคอม

    ตอนแรกนึกว่าอยู่ตึก CL ด้วยความโง่ไง

    เหอๆ แต่ดีนะโทรไปถามพี่ชาย แล้วท่านเพ่ก็บอกมา

    ไม่งั้นกุคงมั่วชั้นอีกนานแหงมๆๆ 555++

    ไม่ได้อัพบล็อคมาหลายวันแล้วอ่ะเหอๆคิดถึงวันนี้เลยมาอัพซะเลยอ่ะ

    เพราะ แต่ละวัน เลิกเรียน 5 โมงเย็นและ

    แต่กว่าจะถ่อสังขารออกไป จากมหาลัย นั่งรถออกไป

    ลงซีคอน ไหนจากซีคอน จากลับบ้าน โอ้แม่เจ้า

    รถติดชะมัดยากเลยอ่ะเหอๆ เห้อๆๆ

     แต่ก็นะ 4 วันเลยเลิก 5 โมง จันทร์ถึงพฤหัสเลยอ่ะ

    ยอมได้เพื่ออนาคตอ่ะนะ 5555+++

    เจ๋งป่ะหล่ะ  เหอๆ เปงอารายไปเนี่ยช้น

    ช่วงนี้พยายามจะไม่คิดอะไร พยายามไม่คิดอะไรให้มันว้าวุ่นใจ

    วันนี้ ก็จาไปกินหมูกระทะกับเพื่อนๆ

    เพราะว่าอายใหม่ แป้ง จาไปอยู่ที่ มหาลัยแล้วอ่ะ

    เห้อ ฉลอง เลี้ยงก่อนมันไปอยู่หอ

    วันนี้พอแค่นี้ก่อนน้า คิคิค เกด๊ยวคงจาไปเรียนและ

    บับบายยๆ คิคิคิ เหอๆๆ จุ๊บๆๆ

    คิดถึงเพื่อนๆๆทุกคนเลย คิดถึงนั่นด้วยแต่ชั่งแมร่งเหอะ

     

         

     

       

    May 22

    。❤‧:❉วันเวลาเปลี่ยนความรู้สึกเปลี่ยน 。❤‧:❉:

    Image hosted by TinyPic.com
    วัน และ เวลา ทุกคนรู้อยู่ว่ามันไม่สามารถ
    ที่จะหยุดวัน เวลา เดิม ได้ตามใจที่เราอยากจะหยุด
    วันเวลาเดินไป อย่างวนรอบแล้วรอบอีก
    มันคงเหนื่อยที่มันไม่ได้หยุดพัก
    มันคงท้อและคิดว่าทำไมต้องหมุน
    แต่คนเรากับคิดว่าอยากให้มันหยุดเวลาหมุนไว้แค่ตรงนี้
    เพื่อให้ตัวเองได้รู้สึกช่วงเวลาดีๆๆที่เรามีความสุข
    หยุดวันเวลาดีๆสำหรับตัวเอง
    ส่วนวันเวลา ตัวมันต้องการหยุดเพื่อที่จะพักผ่อน
    แต่กลับกันกับคนทั่วๆๆไปหยุดเพื่อตัวเอง
    เห็นแก่ตัวเนอะ เห้อๆ แต่ก็นะ
    วันเวลา มันไม่สามารถกลับมาเป็นแบบเดิมได้ ทุกวัน
    มันเดินไปเรื่อยๆ และเปลี่ยนไปเรื่อย
    มันไม่สามารถกลับมาเป้นดังเดิมได้เลยใช่ไหม
    วันเปลี่ยน เวลาเปลี่ยนคนเปลี่ยนความรู้สึกเปลี่ยน
    ก็จริง วันเวลาเปลี่ยน ความรู้สึกกเริ่มเปลี่ยน
    เปลี่ยนไปในทางที่แยกกัน เปลี่ยนในทางที่ดี และที่ไม่ดี
    จงจำวันไว้ เราควรทำวันนี้ให้ดีที่สุด
    อย่ามัวแต่คิดว่าทุกๆวันมันจะเป็นเหมือนที่เราตั้งใจ
    มันไม่เป็นแบบนั้นไปทุกเรื่อง
    จงจำไว้ ถ้าเป็นแง่ตวามรัก
    ความรักแต่ละวัน มีทั้งสุขทั้งทุกข์
    มีทั้งการกระทำแต่ละอย่างที่ร่วมทำด้วยกันและมีความสุข
    มีทั้งอะไรที่ทำร่วมกันแต่ต่างคนต่างความคิด
    ต่างคนต่างความรู้สึกต่างคนต่างออกความคิดเห็น
    ทำให้ต่างคนต่างแยกกันไปด้วยความไม่ลงลอยไม่ลงตัว
    ความรู้สึกที่เราอยากจดจำจำมัน
    ต่อไปนี้มันจะเป็นยังไงนะ เราเลือกที่จะจดจำ
    หรือเราเลือกที่เราจะลืมมัน
    มันทำให้เราเจ็บปวดหรือมันทำให้เรามีความสุขกันแน่
    เราพร้อมที่จะเป็นแบบนี้หรือว่ามันเป็นไปเอง
    เราเลือกมันเพราะเราเอง หรือว่า มันเป็นไปตามสถานการณ์
    มันเป็นเพราะอะไรทำไมตอนนี้
    เราและเขาถึงเปลี่ยนไป เขาคงไม่เปลี่ยนแต่เราคงเปลี่ยนไปเอง
    ความรู้สึกแย่ๆ กลับมารวมกันในวันนี้วันที่เปลี่ยนไปจนวันนี้
    วันนี้กุเป็นไรเนี่ยกุเป็นไรกุบ้าไรว่ะเนี่ย
    เขียนอารายไม่รู้งงกับตัวเองถ้าทางกุจาบ้าแล้วนะเนี่ย
    แต่ออกจากความรู้สึกนี่หว่า แต่นึกไงไม่รู้อยากที่จะเขียนออกมา
    วันนี้ไม่ออกไปไหนแล้วไม่ได้อัพบล็อคมานานแล้วด้วย
    ก้ออัพมันหน่อยแต่ก็นะเขียนมาแปลกๆๆ
    May 14

    วันไปมหาลัยกับวันไปทำบุญ

    Image hosted by TinyPic.com

    เมื่อวานก็ไปปฐมนิเทศที่เอแบคบางนามา

    มหาลัยหรูดีเหอๆ แต่เงียบชามัด

    อยู่กานดานสุดๆเห้อๆๆ

    เมื่อวานไปดูม.8 มา แง้วๆๆไม่คอ่ยสนุกเท่าไหร่

    แต่มีแอบซึ้งคิคิคิเหอๆๆๆ อ่า

    เหอๆ พอวันนี้ ไปทำบุญมาอ่า

    ที่วัดอโศการาม

    ไปถวายชุดแม่ชีมา 99 องค์ เรียกงี้ป่าวว่าใช้สรรพนามไม่ถูก

    ถวายทั้งชุดชีธูปเทียน น้ำตาล เกลือ น้ำมัน แฟ๊บ ยาสีฟัน ข้าวสาร

    อารายอีกก้อม่ายรู้จามบ่ได้แล้วแต่รู้ว่ามานเยอะเหอๆๆ

    แบบใส่ถุงให้แม่ชี แม่ชีถือไม่ไหวอ่า เพราะมันเยอะแล้วก้อหนัก

    แต่วันนี้ไปก็ได้บุญ คิคิคิ เหอๆได้บุญกลับบ้านเต็มเลย

    แต่ไปบ้านอาต่อ วันนี้ก็ไปซื้อข้าวกินแถวสามย่านมา คิคิ

    อร่อยดีเหมือนกาน เหอๆๆ แล้วก็เข้าไปบ้านอา

    พอออกกมาก็ไปมาบุญครองนัดยุ้ยไว้

    วันนี้เลยได้รองเท้าที่อยากได้มา ตั้งแต่เมื่อวันอังคาร

    เหอๆๆอยากได้มาหลายวันและ ดีนะวันนี้ถามพี่เขา

    แล้วพี่เขาดูที่สต้อกให้ไม่งั้นคงอดได้ เหอๆ คู่ละ 399 บาท

    ซื้อรองเท้าที่เราอยากได้ มันแถมรองเท้าแตะอีก

    รองเท้าแตะก้อสวย คิคิ เหอๆ ชอบๆๆ แต่พอใส่รู้สึกมันกัดๆๆๆ

    เหอๆแอ่น้าอยากใส่ทำไงได้ เนอะๆๆ

    ผลบุญทำให้เราได้รองเท้าเลย คิคิ เหอๆๆๆ 555+

    พรุ่งนี้เรียน Intensive วันแรก มานจาเปงไงว้า

    กลัวนะเนี่ยแงๆๆ กลัวจังแง้วๆๆ

    Image hosted by TinyPic.com

    May 10

    *.:。✿*゚¨゚✎・ ✿.。.:*วันนี้กับการ shopping*.:。✿*゚¨゚✎・ ✿.。.:*

     

     

     

    LoOkpOngPongLom

    จุ๊ๆ -Love-||i-Na-

    ไปสำเพ็งมางับขาลากเลย

     

    แง้ว ช่วงนี้ใกล้แล้วอ่า

    จาต้องไปเรียน intensiveแล้วอ่าเหอๆๆ

    อยากจาบอกว่ายังไม่พร้อม

    หลายวันที่ผ่านมาไปซื้อชุดซื้อรองเท้า

    ซื้อของใช้แง้วๆ หมดไปเยอะเลยอ่าเหอๆ

    แต่วันนี้ก็ไปสำเพ็งมาเหอๆๆ

    อยากได้กระเป๋ายีนเลยไปซื้อกระเป๋ายีส์มา

    ชอบๆๆสวยดีอ่าเหอๆ พี่สาวเคยซื้อ

    เลยซื้อตามว่าง่าย เหอๆๆ 55+ไม่ค่อยเลยชั้น

    วันนี้ก็หมดตังไปพันนึงเหงจาได้

    ซื้อนุ้นนี่ เดินจนขาลากเลยอ่าวันนี้

    ปวดส้นเท้ามากๆๆเลยอ่าเหอๆ

    แล้วก็ ปวดหลังด้วยเหอๆๆ แง้วๆๆ

    วันนี้เกือบจาได้รองเท้าแล้วมีsizeเราพอดี

    พอดีว่าพระบาทาใหญ่ เลยหา sizeยาก

    พอมีมานก็สวยแล้วอยากซื้อมากๆๆเลยอ่า

    คู่ละ 399 แหนะ สวยด้วย ชอบๆๆๆ

    อยากซื้อแต่คู่มันดันเก่าๆ พอถามพนักงาน

    บอกว่าร้านจริงๆของเขาอยู่ที่ไหน

    เขาบอกอยู่ซีคอนเหอๆๆ

    อ่าวแถวบ้านเรานี่หว่า เสร็จตูเลย เหอๆๆ

    กำลังอยากได้อยู่ด้วยเหอๆๆ

    กะว่าพรุ่งนี้จาไปดู คิคคิ จ้องไว้และ

    วันนี้อายคู่ที่รองสัซะชมพู

    สีซะแรดเลย คิคิ เหอๆๆ กุจากล้าใส่ไหม

    แต่พอเหงสีขาว สีขาวสวยกว่า อ่าคิคิ

    กะว่าจาซื้อช่วงนี้ใช้เงินเป็นเบี้ยเลย

    ใช้เงินเก่งชิพเด็กไม่ดีเลยชั้นเหอๆ

    เห้อ คิดถงเพื่อนๆทุกคนเลยน้า

    เจรงๆน้า

    P.S - Love you 6/6

    Love You Lookpongponglom

     

    คิดถึงกระดานดำหน้าห้องที่พวกเราเรียนด้วยกันมา

     
     
     
     
     
    P.s  กุปวดขาชิบเลยอ่าแงๆๆๆ
    วันนี้รู้สึกมือสั่นๆๆไงไม่รู้เปงเพราะกินกาแฟรึเปล่าก้อม่ายรู้
    ปวดส้นอ่า แงๆๆ ปวดหลังด้วยแงๆๆ
     
     
    By ..
     
     
    May 04

    o(‧'''‧)o 。คำถามจากแม่。o(‧'''‧)o

    o(‧'''‧)o 。คำถามจากแม่。o(‧'''‧)o 。

    คำถามแม่


    แม่ของผมเคยถามผมว่า ส่วนไหนของร่างกายที่สำคัญที่สุด
    ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ผมได้ทายสิ่งที่ผมคิดว่ามันเป็นคำตอบที่ถูก

    เมื่อตอนผมยังเป็นเด็กเล็ก

    มเคยคิดว่าเสียงเป็นสิ่งที่สำคัญมากสำหรับเราในฐานะที่เป็นมนุษย์

    ดังนั้น ผมจึงบอกแม่ว่า"มันคือ หู ผมไง" แต่แม่บอกว่า

    "ไม่ใช่จ้ะ คนจำนวนมาก หูหนวก แต่ก็ยังอยู่ได้

    ลูกลองคิดดูไปก่อนนะ แล้วเร็วๆนี้แม่จะถามลูกใหม่
    หลายปีผ่านไปก่อนที่ แม่จะถามผมเรื่องนี้อีกครั้ง

    ตั้งแต่ที่ผมทายผิดครั้งแรก

    ผมก็พยายามครุ่นคิดหาคำตอบที่ถูกต้องตลอดมา

    และในตอนนี้ผมบอกกับแม่ว่า
    "การมองเห็น สำคัญมากสำหรับทุกๆ

     คนดังนั้นมันต้องเป็นตาของเราแน่เลย ที่สำคัญที่สุด"
    แม่มองมาที่ผม และบอกกับผมว่า
    "ลูกเรียนรู้ได้เร็วมากแต่ว่าคำตอบก็ยังไม่ถูกจ้ะ เพราะว่า

    ยังมีคนอีกมากมายที่ตาบอดแต่ก็ยังอยู่ได้"
    อึ้งไปอีกครั้ง แต่ผมก็ยังคงพยายามค้นคว้า หาความรู้ต่อมาอีกหลายปี

    และแม่ก็ยังคงถามผมอีก หลายครั้ง และทุกครั้ง คำตอบของแม่ก็คือ
    "ไม่ใช่จ้ะ แต่ลูกก็ฉลาดขึ้นทุกๆครั้ง นะจ๊ะ ลูกรัก"
    จนเมื่อปีที่แล้ว ปู่ของผมตายลง ทุกคนในบ้านเศร้าใจกันมาก ทุกคนร้องไห้

    แม้แต่พ่อของผมก็ร้องด้วย ผมจำได้ดีเพราะว่ามันเป็นเพียงครั้งที่สอง

    ที่ผมเห็นพ่อร้องไห้ แม่มองมาที่ผม ตอนที่เรากล่าวคำอำลาครั้งสุดท้ายต่อคุณปู่

    แล้วแม่ก็ถามผมว่า
    "ลูกรู้หรือยังส่วนไหนของร่างกายเราสำคัญที่สุดลูกรัก"
    ผมรู้สึกงุนงง ที่แม่ถามผมตอนนี้ ผมคิดตลอดมาว่าคำถามนี้เป็นเกมส์

    ระหว่าผมกับแม่ แม่มองเห็นสีหน้ามึนของผม และก็บอกว่า
    คำถามนี้สำคัญมากลูก มันแสดงให้เห็นความจริง ในชีวิตของเรา

     สำหรับอวัยวะต่างๆ ที่ลูกเคยบอกกับแม่ว่าสำคัญ ในอดีตที่ผ่านมา

    และแม่ได้บอกกับลูกว่า มันผิดมาตลอด

    พร้อมกันนั้นแม่ก็ได้ยกตัวอย่างให้ลูกฟังว่าทำไมมันถึงผิด

     แต่ว่าวันนี้เป็นวันที่ลูกจะได้เรียนบทเรียนที่สำคัญที่สุด”
    แม่ ก้มลงมองมาที่ผม ด้วยความรู้สึกลึกซึ้งอย่างที่แม่คนหนึ่งจะทำได้

     ผมเห็นตาแม่เอ่อด้วยน้ำตา และแม่ก็พูดว่า
    "ลูกรัก ส่วนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของลูกก็คือ บ่า จ้ะ"
    ผมถามแม่ว่า
    "เป็นเพราะว่ามันคอยรองรับหัวของเราไว้ ใช่มั้ยครับ"
    แม่ตอบว่า
    "ไม่ใช่จ้ะ แต่เป็นเพราะว่ามันสามารถรองรับ ศีรษะของเพื่อนของเรา

    หรือคนที่เรารัก เมื่อยามที่เค้าร้องไห้

    คนเราทุกคนต้องการบ่าใครซักคนไว้คอยซบยามร้องให้ในบางช่วงเวลาของชีวิต
    ลูกรัก แม่เพียงแต่หวังว่า

    ลูกจะมีเพื่อนและคนรักที่จะมีบ่าพร้อมที่จะให้ลูกซบตอนร้องไห้

    ยามเมื่อลูกต้องการ”ตรงนั้นเองที่ผมได้รู้ว่า

    สิ่งสำคัญที่สุดของร่างกายเรา คือการไม่เห็นแก่ตัว

    และมันคือความรู้สึกร่วมรับรู้กับความเจ็บปวดของคนอื่น
    คนเราอาจจะลืม สิ่งที่คุณพูด.......
    คนเราอาจจะลืมสิ่งทีคุณทำ.........
    แต่ไม่มีใครลืม สิ่งที่ทำให้เค้า "รู้สึก" ได้......
    ต้นฉบับของจม.ฉบับนี้มาจาก ไหนไม่ทราบ

    แต่มันจะนำพรประเสริฐมาสู่คนที่เผยแพร่ข้อความนี้ออกไปต่อๆกัน

    เพื่อนที่ดีก็เหมือนดวงดาวบนท้องฟ้า.... คุณไม่ได้เห็นมันตลอดเวลาหรอก

    แต่คุณรู้ว่า พวกเค้าอยู่ที่ตรงนั้นกับคุณ ตลอดเวลา

    May 02

    (◡‿◡✿)เพียงคำคำหนึ่งที่มีค่า(◕‿◕✿)

     

      ขอบคุณ นะที่ บอกออกมา 

    ถึงแม้มันจะเป็นเพียงแค่คำสั้นๆคำสั้นๆเท่านั้น

    คำว่า ขอโทษ

    ไม่ว่ามันจะนานเท่าไหร่ไม่ว่ามันจะผ่านไปนานเท่าไร

    มันไม่สายไปสำหรับ เรา เพียงนายพูดออกมา

    ขอบคุณนะมันทำให้เราอารมณ์ดีขึ้นมาเลยทีเดียว

    ขอบคุณ ต่อไปเราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมไหมนะ

    เรายังคงเหมือนเดิม แต่นายเราไม่รู้

       เราก็ ขอโทดนายเหมือนกันที่ทำให้นายอดดูหนัง 

    เรา "ขอโทษ" นะ

    แล้วเราจาชดใช้ให้เรารับรอง เจรงๆนะ

    เรื่องที่เกิดขึ้นที่ผ่านมา มันก็ดีนะ

    ทำให้เรารู้ว่านายคิดกับเรายังไง มันก็ดี

    ไม่ว่านายจะเป็นยังไง เราคงคิดแบบนายไม่เปลี่ยน

    มันยังเดิม ความรู้สึกที่เรามีให้นายมันยังเหมือนเดิม

      ไม่เปลี่ยนแปลงแม้จะมีเรื่องบางเรื่องมาทำให้เราทะเลาะกันก็ตาม

     " เราสัญญา "